Νιώθω πολύ μοναξιά μες το πλήθος ,
τόσο που το πλήθος μεταμορφώνεται σε μάζα που θα την χαρακτήριζα
<<μπάλα του τένις>>
Μερικές φορές η μπάλα μοιάζει παιχνιδιάρα
καθισμένη σε σκιερό μέρος , έτοιμη να την αγγίξεις ελεύθερα και να παίξεις μαζί της χωρίς να σε κατακλύζει ο φόβος μήπως και καείς.
Άλλες πάλι φορές καθισμένη στον ήλιο ζεστή , μοιάζει με πύρινη φλόγα
σαν Ήλιος με ακτίνες βλαβερές  , έγκαυμα πρώτου βαθμού .
Σε σπάνιες περιπτώσεις η μπάλα είναι παρατημένη ,
ήρεμη και μοναχή θα την χαρακτήριζα μιας και παρατημένη .
Πόσο να παίξεις με μια μπάλα;
Δεν είναι για πολύ.
Σε χτυπάει και ο ήλιος , αν βραδιάσει δεν βλέπεις.
Άστο καλύτερα.